,,Największa operacja psychologiczna i oszustwo w dziejach nowożytnego świata, nazwane „plandemią”, ujawniły wiele zakulisowych mechanizmów. Jednym z nich była współpraca największych politycznych mocarstw, które mimo konfliktów i demonstracyjnych sporów działały w jednym kierunku, promując te same rozwiązania i narracje.

Dlatego analizując wydarzenia po pandemii, warto pamiętać, jak zgodnie uczestniczyli w tej propagandzie. Publiczne konflikty, wojny i podziały mogą być elementem teatru politycznego, w którym społeczeństwom przedstawia się bohaterów i wrogów, podczas gdy rzeczywiste cele pozostają wspólne.

Wiele osób uważa, że światowa polityka od dawna opiera się na wielowarstwowych operacjach psychologicznych, polaryzacji społeczeństw i tworzeniu fałszywych narracji. W takim ujęciu nie ma jednoznacznego dobra i zła, lecz aktorzy odgrywający role w szerszym systemie władzy.

Według tej perspektywy współczesne konflikty, takie jak napięcia wokół Iranu, mogą być postrzegane jako kolejny rozdział długotrwałej walki informacyjnej. Skoordynowane komunikaty medialne wywołują strach, oburzenie i panikę, podczas gdy prawdziwe pytanie brzmi: kto zyska władzę, pieniądze i kontrolę, jeśli społeczeństwa uwierzą w przedstawioną narrację?

W tle pojawiają się globalne projekty i zmiany – cyfrowa infrastruktura, identyfikatory cyfrowe, nadzór technologiczny, transformacja energetyczna czy nowe modele gospodarki. Kryzysy gospodarcze, przerwane łańcuchy dostaw, wzrost cen energii i żywności oraz migracje mogą stać się uzasadnieniem dla wprowadzania kolejnych „rozwiązań”.