@Piotr Kopacz
Jacob Coxon (ur. ok. 1999, 27 lat w 2026) — brytyjski badacz sztucznej inteligencji.
• Studia: matematyka, University of Cambridge (2017–2020).
• OpenAI: członek kadry technicznej ok. 2023–2026, m.in. wkład w GPT-4o i badania nad pretreningiem oraz interpretowalnością.
• Anthropic: dołączył ok. maja 2026 (rekrutacja trwała ok. 2 lat), odszedł po ok. 4 miesiącach — przed nabyciem uprawnień do akcji.
• Specjalizacja: pretrening dużych modeli (dane, skalowanie, wstępne uczenie).
Po odejściu publicznie ostrzegał, że laboratoria pędzą ku samodoskonalącej się superinteligencji bez wystarczającej kontroli.
The Wall Street Journal opublikował ekskluzywny artykuł o rezygnacji Coxona 18 minut przed pojawieniem się jego posta na X.
Pierwsze 3 konta, które go zacytowały, wszystkie w ciągu 15 minut, podobno należały do wysokich rangą postaci w Encode AI, AI Policy Network i AI Futures Project.
Część badaczy Anthropic (m.in. Evan Hubinger) potwierdziła, że obawy o ryzyko egzystencjalne są w branży traktowane serio.
Oświadczenie zostało opublikowane 8 września 2026 (wtorek).
Tego dnia Coxon ogłosił rezygnację na X. Relacje prasowe (WSJ, Axios, WIRED) ukazały się 9 września.
Ostatnie trzy lata spędziłem na badaniach nad pretreningiem zarówno w OpenAI, jak i w Anthropic.
Żadna z tych firm nie działa odpowiedzialnie.
Pędzą prosto ku samodoskonalącej się superinteligencji i igrają z naszym życiem.
Nie lekceważcie mocy tej technologii.
Wkrótce będą to systemy ponadludzkie, które będą mogły zhakować wszystko, zrewolucjonizować dowolną dziedzinę z dnia na dzień i zdobyć prawdziwą władzę oraz zasoby. Wszyscy widzieliśmy postępy w każdej z tych dziedzin, a postęp się nie zwalnia.
Ludzie budujący sztuczną inteligencję szczerze wierzą, że może ona zabić nas wszystkich do końca dekady.
To nie jest chwyt marketingowy. Jeśli już, wielu dyrektorów i starszych badaczy będzie dobierać słowa w prasie, by brzmieć rozsądnie — ale słyszę, jak ci sami ludzie wyrażają strach prywatnie.
Żadna inna ludzka działalność nie niesie takiego poziomu zagrożenia.
Częstą odpowiedzią jest: „Jeśli naprawdę w to wierzą, to dlaczego wciąż to budują?”.
W OpenAI wielu nie przyswoiło sobie głęboko cywilizacyjnych stawek. W Anthropic stawki są dobrze zrozumiane, ale firma jest uwięziona w wyścigu, by dotrzeć tam pierwsza — wierzą, że nikt inny nie będzie działał odpowiedzialnie, więc muszą to zrobić sami, mimo ryzyka.
Przyjęcie tego wyścigu i wejście w „endgame” to butny hazard, który nie powinien być uruchamiany ze Slacka prywatnej spółki.
Próba przyspieszonego przejścia przez problem alignmentu powinna wymagać niezwykłej pewności, że nie ma dostępnych lepszych trajektorii.
Jestem optymistą w kwestii potencjału koordynacji. Ostrzegawcze strzały, takie jak atak na Hugging Face, sprawiły, że porozumienia dotyczące tempa prac między amerykańskimi laboratoriami stały się bardziej realne.
Nie mam jednak wrażenia, że zmierzamy w kierunku zapobieżenia globalnemu wyścigowi, co może wymagać kosztownych działań, takich jak tymczasowy zakaz doskonalenia możliwości modeli.
Jeśli jesteś badaczem laboratoryjnym, wzywam cię do rozważenia, jak naprawdę będą wyglądać najbliższe lata.
Czy chcesz uruchomić sesję uczenia ze wzmocnieniem z superinteligencją bez rygorystycznego zrozumienia jej umysłu?
Czy powinieneś pochylić głowę, ponieważ „to i tak się dzieje” — czy raczej wykorzystać tę chwilę, by wezwać do innych warunków?
Jacob Coxon
Cytat pochodzi z książki Johna Steinbecka Travels with Charley: In Search of America (pol. Podróże z Charleyem, opublikowanej w lipcu 1962 roku.
John Steinbeck (właściwie John Ernst Steinbeck, ur. 27 lutego 1902 w Salinas w Kalifornii, zm. 20 grudnia 1968 w Nowym Jorku) to jeden z najwybitniejszych amerykańskich pisarzy XX wieku, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1962 roku (za całokształt twórczości) oraz Nagrody Pulitzera (1940, za Grona gniewu). pl.wikipedia.org
Jego twórczość często dotyczyła życia zwykłych ludzi, problemów społecznych, Wielkiego Kryzysu, migracji i relacji człowieka z naturą oraz społeczeństwem.
„Cywilizacja Epsteina to dokładnie to”
Misja kapitalistycznych Anglosów.
I niektórych innych nie mniej ważnych merkurialnych grup… Stulecie Merkurego (Slezkine).
Sposób myślenia w stylu Nicka Land-Thiela to coś bardzo poważnego.
Wygląda na rodzaj ideologii.
Rdzeniem jest zimna i metafizycznie ugruntowana idea wyginięcia rasy ludzkiej.
Według nas, tradycjonalistów, była to prawdziwa strategia Zachodniej Nowoczesności od samego początku.
Aleksander Dugin
I Am Mother (2019)
To australijski film science-fiction (reż. Grant Sputore), dostępny na Netflixie.
Krótki opis scenariusza filmu, który wyostrzy Waszą wyobraźnię na plany, które przedstawia Musk:
* Po wydarzeniu ekstynkcyjnym robot o imieniu Mother wychowuje dziewczynę (Daughter) w bunkrze.
* Na zewnątrz świat jest zniszczony. Pojawia się ocalała kobieta (Woman, grana przez Hilary Swank), która ukrywała się wśród rozbitków i kontenerów na plaży.
* Roboty systematycznie tropią i eliminują ostatnich ocalałych ludzi.
* Film kończy się sceną, w której AI (Mother) likwiduje ostatnią dorosłą ocalałą osobę (Woman), podczas gdy Daughter przejmuje opiekę nad embrionami w bunkrze.
ONI kreują KULT, którego podstawą jest Zohar
– centralny tekst żydowskiej kabały z XIII wieku
– naucza, że Bóg stworzył siedem Ziem: Erec, Adamah, Arka, Gei, Tsiyyah, Neshiyyah i Tevel.
Jedna z nich to nasz świat, pozostałe sześć istnieją równolegle w innych wymiarach lub – według interpretacji Abrahama Abulafii w dziele Get Ha-Shemot („Divorce of the Names”, s. 14-17) – odpowiadają planetom Układu Słonecznego.
Ta kabalistyczna wizja siedmiu światów/ziem stanowi metafizyczny fundament talmudyczno-kabalistycznego planu przejęcia kontroli nad naszą Ziemią (Tevel) poprzez zniszczenie istniejącego porządku i ustanowienie własnego panowania.
© Piotr Kopacz • kopiowanie treści bez źródła zabronione
Oryginał: @ Piotr Kopacz See less
Wyświetl mniej

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz