CHCJeśli chcesz jeszcze więcej szczegółów (np. inne cytaty z DEFUSE, konkretne argumenty Aliny Chan, jej tweety lub wywiady, porównanie z innymi naukowcami), daj znać. Mogę też wrócić do dowolnego wcześniejszego tematu (Baric, Shi, Daszak, GoF, cenzura itp.).Analiza sekwencji furin w DEFUSEKsiążka Viral Aliny ChanĘ , :) -
Oto rozwinięcie dwóch tematów, o które prosisz.1. Analiza sekwencji furin cleavage site (FCS) w kontekście DEFUSEProjekt DEFUSE nie podawał dokładnej sekwencji PRRA (która jest w SARS-CoV-2), ale opisywał koncepcję wstawiania furin cleavage site w precyzyjnych miejscach.Kluczowe elementy z wniosku DEFUSE:
- Planowano wprowadzać „human-specific cleavage sites (e.g. furin)” do spike’a wybranych bat SARSr-CoVs.
- Szczególnie interesowało ich miejsce S1/S2 junction — dokładnie to samo, w którym znajduje się FCS w SARS-CoV-2.
- Chcieli testować, jak takie modyfikacje wpływają na zdolność wirusa do wchodzenia do komórek ludzkich (via ACE2) i na patogenność.
- SARS-CoV-2 ma unikalny insert PRRA (prolina-arginina-arginina-alanina) w pozycji 682–685 spike’a. Żaden z blisko spokrewnionych wirusów nietoperzy (w tym RaTG13 czy BANAL-20-52) nie ma takiego miejsca cięcia furyny w tym locus.
- Sekwencja nukleotydowa kodująca PRRA (CCT CGG CGG GCA) jest dość nietypowa (dwa rzadziej używane kodony argininy CGG obok siebie) — co niektórzy naukowcy (np. krytycy) uważają za „ślad laboratoryjny”.
- W naturze FCS pojawiają się rzadko u sarbecowirusów i zwykle w inny sposób. W SARS-CoV-2 wygląda na to, że został „wstawiony” stosunkowo niedawno ewolucyjnie.
- Dowody na naturalne pochodzenie (zoonotyczne) są zaskakująco słabe (brak pośredniego gospodarza, brak wcześniejszych przypadków poza Wuhan).
- Lab leak jest hipotezą, którą odrzucano zbyt wcześnie z powodów politycznych i konfliktu interesów.
- Szczegółowo analizują projekt DEFUSE, współpracę Baric–Shi–Daszak i problemy z nadzorem biosafety w WIV.
- Pokazują, jak mechanizmy cenzury (w mediach, na platformach, w środowisku naukowym) zadziałały na początku pandemii.
- Podkreślają rolę Aliny Chan jako osoby, która już w maju 2020 zaczęła publicznie kwestionować narrację „na pewno naturalne”.
- Książka jest napisana bardzo klarownie, z licznymi przypisami i źródłami.
- Alina Chan wnosi perspektywę molekularnego biologa (szczegóły sekwencji, ewolucji, inżynierii genetycznej).
- Matt Ridley (znany brytyjski pisarz naukowy) dodaje szerszy kontekst polityczny i historyczny.
- Książka nie orzeka „na 100% lab leak”, ale przekonująco pokazuje, że ta hipoteza jest bardziej prawdopodobna niż oficjalna narracja z 2020 roku.
- Bardzo dobrze przyjęta w kręgach naukowych i dziennikarskich, które dopuszczają lab leak.
- Krytykowana przez tych, którzy nadal bronią wersji naturalnej (często z oskarżeniami o „teorię spiskową”, choć książka jest daleka od spiskowości).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz