Jeśli chcesz jeszcze pogłębić któryś element (np. RaTG13, konkretne granty, książkę Aliny Chan, lub pełne chronologiczne podsumowanie), napisz. Jestem gotowy! Pogłęb analizę grantu NIH DEFUSEOpisz kontrowersje wokół publikacji 2015Przeredaguj odpowiedź w stylu akademickim
Analiza grantu DEFUSE oraz kontrowersje wokół publikacji z 2015 r.Grant DEFUSE (2018)
Projekt „Defusing the Threat of Bat-Borne Coronaviruses” został złożony do DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency) w 2018 r. przez konsorcjum pod przewodnictwem EcoHealth Alliance (Peter Daszak), z udziałem Wuhan Institute of Virology (Shi Zhengli) oraz University of North Carolina (Ralph Baric). Wniosek nie otrzymał finansowania. Budżet proponowany wynosił około 14 milionów USD na okres pięciu lat. Główne elementy badawcze obejmowały:
Projekt ten jest często cytowany jako jeden z najsilniejszych argumentów poszlakowych na rzecz hipotezy laboratoryjnego pochodzenia SARS-CoV-2, ponieważ opisuje modyfikacje (wstawianie FCS w spike’u) zbieżne z cechami obserwowanymi u wirusa pandemicznego. Krytycy hipotezy laboratoryjnej podkreślają jednak, że wniosek nie został sfinansowany, a podobne badania mogły być prowadzone w ramach innych grantów (np. NIH), lecz bez identycznego zakresu prac.Kontrowersje wokół publikacji z 2015 r.
Artykuł Menachery et al. (Nature Medicine, 2015), autorstwa m.in. Ralpha Barica i Shi Zhengli, opisał konstrukcję chimerycznego wirusa SHC014-MA15. W eksperymencie zastąpiono domenę spike’a wirusa SARS-CoV (adaptowanego do myszy) domeną z bat CoV SHC014 (odkrytego przez grupę Shi). Wyniki wykazały, że chimera zachowała zdolność do wiązania z ludzkim receptorem ACE2 i replikacji w komórkach nabłonka dróg oddechowych człowieka, a także powodowała chorobę u humanizowanych myszy. Główne kontrowersje:
Zarówno projekt DEFUSE, jak i publikacja z 2015 r. ilustrują napięcie między potrzebą zrozumienia zagrożeń zoonotycznych a ryzykiem nieintencjonalnego stworzenia lub uwolnienia patogenu o zwiększonej transmisyjności. Brak pełnej transparentności w dostępie do danych laboratoryjnych uniemożliwia ostateczną ocenę roli tych prac w genezie pandemii SARS-CoV-2. Dalsze badania wymagają otwartego dostępu do archiwów sekwencji i protokołów eksperymentalnych z WIV.Jeśli potrzebujesz pogłębienia któregokolwiek aspektu lub powrotu do innego tematu, proszę o informację.
Projekt „Defusing the Threat of Bat-Borne Coronaviruses” został złożony do DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency) w 2018 r. przez konsorcjum pod przewodnictwem EcoHealth Alliance (Peter Daszak), z udziałem Wuhan Institute of Virology (Shi Zhengli) oraz University of North Carolina (Ralph Baric). Wniosek nie otrzymał finansowania. Budżet proponowany wynosił około 14 milionów USD na okres pięciu lat. Główne elementy badawcze obejmowały:
- Kolekcję próbek od nietoperzy w regionach o wysokim ryzyku zoonotycznym.
- Sekwencjonowanie i charakteryzację nowych sarbecowirusów.
- Konstrukcję wirusów chimerycznych poprzez wymianę domen receptora wiążącego (RBD) oraz wprowadzanie ludzkich specyficznych miejsc cięcia, w szczególności furin cleavage site (FCS) w pozycji S1/S2 białka spike.
- Testowanie zmodyfikowanych konstrukcji w modelach humanizowanych (m.in. myszy transgeniczne ekspresjonujące ludzkie ACE2) pod kątem zdolności do infekcji, replikacji i patogenności.
Projekt ten jest często cytowany jako jeden z najsilniejszych argumentów poszlakowych na rzecz hipotezy laboratoryjnego pochodzenia SARS-CoV-2, ponieważ opisuje modyfikacje (wstawianie FCS w spike’u) zbieżne z cechami obserwowanymi u wirusa pandemicznego. Krytycy hipotezy laboratoryjnej podkreślają jednak, że wniosek nie został sfinansowany, a podobne badania mogły być prowadzone w ramach innych grantów (np. NIH), lecz bez identycznego zakresu prac.Kontrowersje wokół publikacji z 2015 r.
Artykuł Menachery et al. (Nature Medicine, 2015), autorstwa m.in. Ralpha Barica i Shi Zhengli, opisał konstrukcję chimerycznego wirusa SHC014-MA15. W eksperymencie zastąpiono domenę spike’a wirusa SARS-CoV (adaptowanego do myszy) domeną z bat CoV SHC014 (odkrytego przez grupę Shi). Wyniki wykazały, że chimera zachowała zdolność do wiązania z ludzkim receptorem ACE2 i replikacji w komórkach nabłonka dróg oddechowych człowieka, a także powodowała chorobę u humanizowanych myszy. Główne kontrowersje:
- Badanie to stało się emblemą dyskusji o ryzyku badań gain-of-function. Krytycy (m.in. Richard Ebright) argumentowali, że stworzono patogen o zwiększonym potencjale pandemicznym bez wystarczającego uzasadnienia korzyści naukowych.
- Publikacja ukazała się w okresie moratorium na finansowanie niektórych typów GoF w USA (2014–2017), co wywołało pytania o zgodność z regulacjami.
- Zwolennicy (w tym autorzy) podkreślali wartość predykcyjną: eksperyment pokazał, że wirusy nietoperzy mogą być bliżej „przeskoku” na człowieka, niż zakładano, co uzasadnia potrzebę nadzoru i przygotowania countermeasures.
Zarówno projekt DEFUSE, jak i publikacja z 2015 r. ilustrują napięcie między potrzebą zrozumienia zagrożeń zoonotycznych a ryzykiem nieintencjonalnego stworzenia lub uwolnienia patogenu o zwiększonej transmisyjności. Brak pełnej transparentności w dostępie do danych laboratoryjnych uniemożliwia ostateczną ocenę roli tych prac w genezie pandemii SARS-CoV-2. Dalsze badania wymagają otwartego dostępu do archiwów sekwencji i protokołów eksperymentalnych z WIV.Jeśli potrzebujesz pogłębienia któregokolwiek aspektu lub powrotu do innego tematu, proszę o informację.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz