Beata Ślusarek - Academy of Light

stodnSerpol4oc3l gtm21l4Wfimo0l 109f:g402zg4h54022r50a6lj1au ·

Pełnia Żmija i Moc Welesa: Słowiańskie Wybudzenie (1 lutego 2026)

​Pełnia Księżyca z 1 lutego 2026 roku niesie ze sobą potężny ładunek sił drzemiących w naszych korzeniach. To czas, któremu patronuje Żmij ... mityczny, skrzydlaty wąż, strzegący bram do Nawii (krainy przodków i nieświadomości). Ta pełnia kryje w sobie jad, który potrafi zatruć umysł, ale i stać się najsilniejszą odtrutką dla duszy gotowej na przemianę.

Pokłon przed Nieznanym

Zamiast walczyć z tym, co czujesz, zrób to, co robią najmądrzejsze Wiedunki ... złóż cichy pokłon siłom, które są większe od Ciebie. Podczas tej pełni uważaj na pychę i chęć kontroli. Jeśli poczujesz niepokój, zatrzymaj się, przywitaj z energią miejsca i poproś o prowadzenie. Szacunek do „Żmija” w Tobie to szacunek do własnej intuicji.

​Uścisk Żmija i Więzy Przeszłości

W słowiańskiej tradycji Żmij to symbol mądrości ukrytej w ziemi i wodzie, ale też siły, która potrafi owinąć się wokół serca, nie dając odetchnąć. Podczas tej pełni uważaj na nadmierne przywiązanie i chęć posiadania drugiego człowieka na własność. Prawdziwa moc nie polega na zaciskaniu pętli, lecz na umiejętności puszczenia tego, co już nie żyje. Wyjdź z cienia starych urazów, zanim ich „uścisk” pozbawi Cię tchu.

​Siła Welesa i Głos Przodków

Księżyc wchodzi teraz w królestwo Welesa, pana zaświatów i magii. To on jest strażnikiem wiedzy ukrytej w głębokich wodach nieświadomości. Podobnie jak w tradycji wschodu mówi się o energii Kundalini, u nas to siła „ziemskiego ognia” budzi się w lędźwiach i kręgosłupie, przynosząc wyostrzoną intuicję i sny, które są listami od naszych przodków.

​Dziady Lutowe – Pamięć Krwi

Lutowa pełnia to czas szczególnej łączności z tymi, którzy byli przed nami. To „Dziady”, moment składania ofiar (symbolicznego chleba czy miodu) duchom opiekuńczym.

Jeśli czujesz powrót starych rodzinnych schematów lub niewyjaśnionych spraw sprzed lat – to Twoi przodkowie pukają do drzwi, prosząc o porządek w rodzie. Zapal znicz lub świecę, by oświetlić mrok ich zapomnianych historii.

​Zioła, Jady i Uzdrawianie

W dawnych wiekach wiedunki i znachorzy wiedzieli, że podczas takiej pełni granica między lekiem a trucizną staje się cienka jak włos. Zachowaj szczególną ostrożność przy wszystkim, co spożywasz i czym się kurujesz. Ciało jest teraz nadwrażliwe. Lekkie jedzenie i zioła oczyszczające krew pomogą Ci przetrwać ten czas, gdy „wewnętrzny ogień” spotyka się z „wodami emocji”.

Wiedunki wiedziały, że gdy wielki Żmij porusza się w głębinach, woda staje się mętna, a zioła zyskują podwójną moc. Zachowaj szczególną uważność na to, co przyjmuje Twoje ciało. Nagi i Żmije są strażnikami medycyny – mogą obdarzyć Cię nagłym uzdrowieniem, jeśli Twoje serce jest czyste, ale mogą też „rzucić chorobę” (zmęczenie, bóle głowy), by zmusić Cię do odpoczynku i refleksji.

​Kocioł Peruna i Mokoszy

Na niebie planety wrzą w kosmicznym kotle, ale Ty możesz pozostać w centrum, jak spokojna tafla świętego jeziora. Nie daj się wciągnąć w chaos zewnętrznego świata. To walka ognia z wodą, męskiej siły działania z żeńską intuicją. Możesz czuć społeczne napięcie, jak przed uderzeniem pioruna Peruna. To punkt wrzenia, w którym stare struktury władzy i ego pękają. Nie daj się wciągnąć w cudze wojny – zachowaj spokój Mokoszy, tkaczki losu, która wie, że każda nitka musi zostać przeciągnięta przez ogień, by tkanina była mocna.

​Podczas tej pełni na jaw wyjdą sekrety schowane głęboko pod korzeniami drzew. Relacje mogą zmienić się w mgnieniu oka – Żmij zrzuca starą skórę, by urosnąć. Ty też masz tę szansę. Czy wybierzesz jad nienawiści, czy lekarstwo prawdy?

1 lutego – Święto Przebudzenia Ognia

To czas, gdy w starych słowiańskich tradycjach rozpalano pierwszy ogień roku, zwany Ogniem Poruszenia. Nie był to ogień codzienny – ale rytualny płomień, mający obudzić Ziemię, przywołać siły życiowe i oczyścić to, co stare.

To święto przypada na moment, gdy światło zaczyna odzyskiwać siłę, a wody podziemne zaczynają drgać – to znak, że wąż-Żmij budzi się pod korzeniami drzew, a Mokosz szykuje się, by znów poruszyć soki życia.

Ludzie palili ogniska lub świece z naturalnego wosku, rzucając do nich igliwie, jałowiec, patyki, stare zapisy. Kobiety często szeptały zaklęcia odrodzenia, prosząc o siłę, zdrowie, nowe życie.

To dzień dla rytuałów:

spal stare zapisy, które chcesz zakończyć,

zapal ogień (nawet świecę),

zrób rytuał intencji: „Niech to, co zimowe, odejdzie. Niech życie się poruszy.”

2 lutego – Dzień Wody, Życia i Kobiecej Mocy

Drugi dzień – to święto Wody Żywej. W chrześcijaństwie przekształcone w Matki Boskiej Gromnicznej, ale w rdzennej duchowości to był dzień powrotu światła przez wodę, błogosławieństwa domostwa, i pierwszej modlitwy do Mokoszy – Matki Ziemi.

To czas, kiedy kobiety:

obmywały twarz wodą z lodu lub śniegu, by oczyścić się ze starego smutku,

dotykały brzucha i serca, prosząc o płodność w sensie duchowym i fizycznym,

błogosławiły dzieci i zwierzęta domowe, smarując je ziołowym olejkiem lub popiołem z poprzedniego dnia.

W tym dniu warto:

zanurzyć dłonie w misce z wodą i szeptać wdzięczność,

modlić się do Wody: „Obmyj mnie z lęku. Wróć do mojego ciała. Niech Twoje życie płynie przeze mnie”,

napić się ciepłej wody ziołowej (np. z rumiankiem, lipą, pokrzywą).

​ Przykładowa modlitwa do Wody i Mokoszy (2 lutego)

​Stań rano przed miską z czystą wodą (najlepiej taką z roztopionego śniegu lub lodu) albo nad brzegiem jeziora/rzeki. Zanurz w niej dłonie i powiedz cicho:

​Matko Mokoszy, Tkaczko mojego losu,

Wodo Żywa, co z mroku wychodzisz,

Zmyj ze mnie lęk, co serce pęta,

Zmyj stary smutek, co duszę mrozi.

​Niech uścisk Żmija mądrością się stanie,

Niech krew przodków siłę mi przywróci.

Biorę Twój chłód, by obudzić ogień,

Biorę Twą czystość, by życie poruszyć.

​Sława Matce Ziemi! Sława Żywej Wodzie!

​Następnie przemyj wodą twarz, kark i serce. Poczuj, jak „stara skóra” spływa z Ciebie wraz z kropelkami wody.

Przytulam Was mocno

Beata

Ta ktora pamieta

Edt. Nie jestem znawczynią kultury słowiańskiej

Ja tylko słucham podszeptów bogów, budze pamiec przodków i zapisuje przekazy ktore dostaje