,,

MOCNA MIESZANKA USPOKAJAJĄCA WG MEDYCYNY ROSYJSKIEJ

Zastosowanie historyczne: dawne zielarki ruskie, obszary Rosji i Europy Wschodniej

Status dziś: praktycznie zapomniana, wyparta przez kozłek lekarski

Ta mieszanka była stosowana nie jako lek doraźny, lecz jako napój wyciszający układ nerwowy i serce, szczególnie przy stanach długotrwałego napięcia, wewnętrznego niepokoju i „gorąca serca”, które dawniej rozumiano jako przeciążenie emocjonalne.

KIEDY PO NIĄ SIĘGANO?

przy nerwowości i rozdrażnieniu
przy kołataniu serca „bez powodu”
przy trudności z zasypianiem
po długim stresie i wyczerpaniu
przy uczuciu napięcia w klatce piersiowej

Zielarki mówiły, że:

„NAJPIERW TRZEBA USPOKOIĆ SERCE, ŻEBY MYŚLI SAME SIĘ UCISZYŁY.”

SKŁAD MIESZANKI

kora lipy – 6 g
ziele serdecznika – 5 g
liść melisy – 4 g
kwiat chmielu – 2 g

Proporcje nie były przypadkowe — rdzeniem mieszanki był serdecznik i lipa, a melisa i chmiel pełniły rolę dopełniającą.

ZAWARTE ZWIĄZKI CZYNNE

flawonoidy – działanie uspokajające i ochronne dla układu nerwowego
gorycze – regulujące napięcie i pracę układu trawiennego (co pośrednio wpływa na nerwy)
fitoestrogeny (chmiel) – łagodzące napięcie i wahania emocjonalne
naturalne substancje uspokajające – działające łagodnie, ale głęboko

To nie była mieszanka „usypiająca”, lecz przywracająca równowagę.

PRZYGOTOWANIE

Napar:

całość ziół (17 g)
500 ml gorącej, ale nie wrzącej wody

Wykonanie:

Zioła zalać gorącą wodą.
Przykryć naczynie.
Parzyć 20 minut.
Przecedzić bez wyciskania ziół.

DAWKOWANIE

1 kubek wieczorem, na 30–60 minut przed snem
w stanach silnego napięcia: pół kubka także w ciągu dnia
stosowano przez kilka dni do dwóch tygodni, następnie robiono przerwę

Napój pity powoli, małymi łykami, często w ciszy.

Dawne mieszanki uspokajające, takie jak ta, powstawały w czasach, gdy nie znano syntetycznych leków psychotropowych, a mimo to potrafiono łagodzić napięcie nerwowe, niepokój i przeciążenie emocjonalne w sposób łagodny i długofalowy.

W przeciwieństwie do wielu współczesnych środków działających gwałtownie na układ nerwowy, ta mieszanka:

nie otępiała,
nie uzależniała,
nie tłumiła emocji,
działała stopniowo, przywracając naturalny rytm organizmu.

W tradycyjnym zielarstwie uważano, że nie wszystko musi być leczone „mocno” — czasem wystarczy delikatne wsparcie, regularność i czas, aby ciało samo wróciło do równowagi.

Takie mieszanki były stosowane obok codziennego życia, a nie zamiast niego — jako wsparcie, a nie dominujące narzędzie.

„SERCE NIE POTRZEBUJE CISZY —
POTRZEBUJE RYTMU.
A ZIOŁA NIE USYPIAJĄ DUSZY,
TYLKO PRZYPOMINAJĄ JEJ SPOKOJNY KROK.”

Tekst inspirowany medycyną ludową Rosji i Europy Wschodniej.
Nie stanowi porady medycznej.
Autor: Aneta Rachwał-Adamczyk